பாட்டியின் தடியடியும், டாபியின் திருவிளையாடலும்!
வாசல்ல நின்ன பாட்டியப் பார்த்ததும் எனக்கு உயிரே போயிடுச்சு. பக்கத்து வீட்டுப் பாட்டி சாதாரண ஆள் கிடையாது, எங்க ஏரியாவுக்கே அவங்கதான் சி. பி. ஐ! கையில தடியோட நின்ன பாட்டி, நேரா ஹாலுக்குள்ள வந்தாங்க.
ஏம்பா. உங்க வீட்லயா அந்த கருப்புப் பிசாசு ஒளிஞ்சிருக்கு? னு பாட்டி கத்துனாங்க.
நான் திருதிருனு முழிச்சுட்டு, எந்தப் பிசாசு பாட்டி? வீட்ல என் பொண்டாட்டியும், பொண்ணும் மட்டும்தான் இருக்காங்க" னு வாய்த் தவறி சொல்லிட்டேன். அவ்வளவுதான், என் மனைவி என்னை முறைச்ச முறைப்புல, உனக்கு இன்னைக்கு ராத்திரி சாப்பாடு கிடையாது' னு தெளிவா தெரிஞ்சது!
அட நான் நாயைச் சொல்றேன்பா! என் வீட்டு வாசல்ல காயப் போட்டிருந்த என் புது ரப்பர் செருப்பைக் கவ்விக்கிட்டு வந்துடுச்சு அந்த நாய்! னு பாட்டி தடியை ஆட்டுனாங்க.
அப்போதான் என் பின்னாடி ஒளிஞ்சிருந்த கயல் மெதுவா வெளிய வந்தா. அவ கையில அந்த' டாபி' நாய்க்குட்டி, வாயில பாட்டியோட நீல கலர் ரப்பர் செருப்போட ரொம்ப கியூட்டா உக்காந்திருந்துச்சு!
பாட்டி செருப்பைப் பார்த்ததும், அடேய்! என் செருப்பைக் கொடுடா" னு தடியை ஓங்க.
நம்ம கயல் சும்மா இருப்பாளா? உடனே நாய்க்குட்டியை நெஞ்சோட கட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, பாட்டி! என் டாபியை அடிக்காதீங்க! அதுக்கு பல்லு முளைக்குது, அதான் உங்க செருப்பை' டீத்தர்' (Teether) மாதிரி கடிச்சு பழகுது. நீங்க வேற செருப்பு வாங்கிக்கோங்க! னு ஒரு மாஸ்டர் ஸ்ட்ரோக் கொடுத்தா பாருங்க!
பாட்டிக்கு கோபத்துக்கு பதிலா சிரிப்பே வந்துடுச்சு. அடியேய் குட்டிப் பிசாசு! உனக்கு எவ்வளவு வாய் பாரு! னு சொல்லிட்டு, செருப்பை வாங்கிட்டுப் போயிட்டாங்க.
ஆனா பிரச்சனை முடிஞ்சதா? கிடையாது! இப்போ என் மனைவி கையில துடைப்பத்தோட நிக்கிறாங்க. வீடு முழுக்க ஷாம்பு நுரை, சேறு, நாயின் கால் தடம்!
இங்க பாருங்க. அடுத்த அரை மணி நேரத்துல வீடும் சுத்தமா இருக்கணும், இந்த நாயும் வெளிய போயிருக்கணும். இல்லைன்னா ரெண்டு பேரையும் வீட்டை விட்டுத் துரத்திடுவேன்! னு அம்மா ஆர்டர் போட்டுட்டு கிச்சனுக்குள்ள போயிட்டாங்க.
நான் கயலைப் பார்த்து, பாத்தியா கயல், அம்மாவுக்கு கோபம் வந்துடுச்சு. டாபியை வெளிய விட்டுடலாம்" னு கெஞ்சினேன்.
அவ ரொம்ப சீரியஸா, அப்பா, கவலைப்படாத! நாம ரெண்டு பேரும் வீட்டை க்ளீன் பண்ணிடலாம். டாபி நமக்கு ஹெல்ப் பண்ணும்! னு சொல்லிட்டு, ஒரு பெரிய துணியை எடுத்துக்கிட்டு தரையைத் துடைக்க ஆரம்பிச்சா. அந்த நாய்க்குட்டி அவ துடைக்கிற துணியைக் கவ்வி இழுத்து விளையாட ஆரம்பிச்சுது. துடைக்கிறதை விட, வீடு இன்னும் அதிகமா அழுக்காச்சு!
ஒரு வழியா நான் முட்டி மோதி, வீட்டைச் சுத்தம் செஞ்சு, நாய்க்குட்டிக்கு வாசல்ல ஒரு அட்டைப் பெட்டியில வீடு கட்டி கொடுத்து, பிஸ்கட் வச்சு தூங்க வச்சேன்.
அப்பாடா, இன்னைக்கு கோட்டா முடிஞ்சது! னு சோஃபாவுல சரிஞ்சேன். நைட் எட்டு மணி ஆச்சு.
அப்போ கயல் என் மடியில வந்து உக்காந்து, அப்பா. எனக்கு ஒரு டவுட்! னு இழுத்தா.
என்னம்மா என் செல்லம்? னு நான் அன்பா கேட்டேன்.
அப்பா, நாய் குட்டிக்கு பிஸ்கட் கொடுத்தோம்ல. அப்போ நம்ம வீட்ல இருக்கிற அந்த' கொசு' வுக்கும் பசிக்கும்ல? அதுக்கு என்ன சாப்பாடு கொடுக்கலாம்? னு ஒரு விஞ்ஞானக் கேள்வியைக் கேட்டா!
அவ இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டதும், எனக்கு லேசா தலை சுற்ற ஆரம்பிச்சுது. அந்த கொசுவுக்கு அவ என்ன' விருந்து' வைக்கப் போறா? அதை நான் எப்படித் தடுக்கப் போறேன்
எங்க வீட்டு வாண்டு பண்ணின அட்டகாசம் இருக்கே. அம்மாடியோவ்!
கொசுவுக்கு வச்ச விருந்தும். நள்ளிரவு போர்க்களமும்!
இரவு மணி எட்டு நாற்பது.
சோஃபாவுல அப்படியே சரிஞ்சு கிடந்த எனக்கு, கயல் கேட்ட அந்த ஒரு கேள்வி தலைக்குள்ள சுழல் காத்தா சுழல ஆரம்பிச்சுது.
அப்பா, நாய் குட்டிக்கு பிஸ்கட் கொடுத்தோம்ல. அப்போ நம்ம வீட்ல இருக்கிற அந்த' கொசு' வுக்கும் பசிக்கும்ல? அதுக்கு என்ன சாப்பாடு கொடுக்கலாம்?
இந்தக் கேள்வியைக் கேட்டுட்டு அவ ரொம்ப அப்பாவித்தனமா என் மூஞ்சியைப் பார்க்குறா. அந்த முழி இருக்கு பாருங்க. உலகத்துல இருக்குற எல்லா அக்கிரமத்தையும் பண்ணிட்டு, ஒண்ணுமே தெரியாத மாதிரி முழிக்குற முழி!
நான் லேசா தொண்டையை கனைச்சுக்கிட்டு, கயல் மா. கொசுவுக்கு யாரும் சாப்பாடு கொடுக்க மாட்டாங்கடா. அது நம்ம ரத்தத்தைக் குடிக்கும், அப்புறம் நோயைக் கொண்டு வரும். அதனாலதான் நாம கொசுவர்த்தி சுருள், லிக்விட் எல்லாம் வச்சு அதை விரட்டுறோம்" னு ஒரு பெரிய சயின்ஸ் லெக்சர் கொடுத்தேன்.
ஆனா நம்ம கயல் சும்மா இருப்பாளா?
அவ ரெண்டு கையையும் இடுப்புல வச்சுக்கிட்டு, அப்பா! நீ ரொம்ப சுயநலவாதி! நாய் குட்டிக்கு மட்டும் பிஸ்கட் தருவியாம், பூனைக்கு பால் தருவியாம். கொசு மட்டும் என்ன பாவம் பண்ணுச்சு? அதுவும் கடவுள் படைச்ச ஒரு உயிர்தானே? னு எனக்கு மனிதநேய வகுப்பு எடுக்க ஆரம்பிச்சுட்டா!
எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. அடி ஆத்தாடி! நாலு வயசுல இவ பேசுற பேச்சைப் பார்த்தா, பெரிய பெரிய தத்துவஞானி எல்லாம் வந்து இவகிட்ட டியூஷன் படிக்கணும் போலிருக்கே! னு மனசுக்குள்ள புலம்பிக்கிட்டேன்.
சரிடா செல்லம், இப்போ மணி ஆச்சு. பேசாம சாப்பிட்டுத் தூங்கு. கொசுவுக்கெல்லாம் விருந்து வைக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை" னு சொல்லி விஷயத்தை முடிச்சுட்டு, டைனிங் டேபிளுக்கு வந்தேன்.
அம்மா சுடச்சுட இட்லியும், காரசாரமான பூண்டு சட்னியும் வச்சிருந்தாங்க.
நாங்க எல்லாரும் சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு, தூங்குறதுக்காக பெட்ரூமுக்கு போனோம். மணி பத்து இருக்கும்.
கயலை நடுவுல படுக்க வச்சு, வலது பக்கம் அம்மா, இடது பக்கம் நான்.
கயல், கண்ணை மூடி தூங்கு" னு அம்மா லைட்டை ஆஃப் பண்ணினாங்க.
அடுத்த பத்து நிமிஷத்துல வீடே அமைதியாச்சு. பக்கத்துல கயல் நல்லா தூங்குறா போலனு நினைச்சு, நானும் மெதுவா கண்ணை மூடினேன்.
ஆனா. அது புயலுக்கு முன்னாடி வர்ற அமைதின்னு எனக்கு அப்போ தெரியல!
நள்ளிரவு பன்னிரண்டு: முப்பது மணி இருக்கும்.
திடீர்னு என் மூஞ்சியில பொத்துனு ஒரு சத்தம்! யாரோ என் கண்ணத்துல' பளார்' னு ஒரு அறை விட்ட மாதிரி இருந்துச்சு!
அய்யோ! அம்மா! னு அலறி அடிச்சுட்டு எழுந்து உக்காந்தேன்.
லைட்டை போட்டுப் பார்த்தா. அங்க கயல் கையில் ஒரு பெரிய ஓங்கி அடிக்குற பிளாஸ்டிக் மட்டையோட (Mosquito Bat) நிக்கிறா!
ஏய் கயல்! என்னடி பண்ற? நடு ராத்திரியில என் மூஞ்சியில அடிக்கிற? னு நான் கண்ணத்தைப் பிடிச்சுக்கிட்டு கத்துறேன்.
அவ ரொம்ப சீரியஸா, அப்பா. சத்தம் போடாத! உன் மூஞ்சியில ஒரு கொசு உக்காந்து உன் ரத்தத்தைக் குடிச்சிட்டு இருந்துச்சு. நான் அதைக் காப்பாத்த. ச்சே ச்சே, உன்னைக் காப்பாத்தத்தான் அடிச்சேன்! னு சொன்னா.
அடிப்பாவி! கொசுவை அடிக்கிறதுக்கு ஆளா என் மூஞ்சியை அடிப்ப? என் கண்ணமே வீங்கி போச்சுடி! னு நான் புலம்புனேன்.
அப்போ அம்மா முழிச்சுக்கிட்டாங்க. என்னடா நடு ராத்திரியில ரெண்டு பேரும் பஞ்சாயத்து பண்ணிட்டு இருக்கீங்க? னு கேட்டுட்டே பெட்டைப் பார்த்தவங்களுக்கு தூக்கி வாரிப்போட்டுச்சு!
ஏன்னா. கட்டிலுக்கு பக்கத்துல இருந்த டீப்பாய் மேல என்னென்ன இருந்துச்சு தெரியுமா?
* அம்மா வச்சிருந்த விலையுயர்ந்த ரோஸ் வாட்டர் பாட்டில்.
* கயலோட சாக்லேட் சிரப் பாட்டில்.
* கொஞ்சூண்டு தேன் பாட்டில்.
* கடைசியா. நான் ராத்திரி குடிச்சுட்டு வச்ச அரை டம்ளர் பால்!
இதையெல்லாம் ஒரு பிளாஸ்டிக் தட்டுல ஊத்தி, கலக்கி, கட்டிலுக்கு அடியில வச்சிருக்கா!
கயல்! என்னடி இது? கட்டிலுக்கு அடியில என்ன பண்ணி வச்சிருக்க? னு அம்மா அலறுனாங்க.
நம்ம கயல் ரொம்ப பெருமையா தலைநிமிர்ந்து, அம்மா! நீங்களும் அப்பாவும் கொசுவுக்கு சாப்பாடு தர மாட்டேன்னு சொல்லிட்டீங்கல? அதான் கொசுவுக்கு ரொம்ப பிடிச்ச ஸ்வீட், பாலு, தேன் எல்லாத்தையும் கலந்து' கொசு விருந்து' தயார் பண்ணி வச்சிருக்கேன்! இப்போ கொசுக்கள் எல்லாம் வந்து வயிறு புடைக்க சாப்பிட்டுட்டு, நம்மளை கடிக்காம தூங்கிடும்! னு ஒரு வினோதமான தியரியை சொன்னா பாருங்க!
எனக்கும் அம்மாவுக்கும் தலை சுத்திடுச்சு!
அவ வச்ச அந்த' கொசு விருந்து' மணத்துக்கு, வீட்ல இருந்த கொசுக்கள் மட்டும் வரல. தெருவுல இருந்த எல்லா எறும்புகளும் அணிவகுத்து பெட்ரூமுக்குள்ள வர ஆரம்பிச்சுடுச்சு!
அட கடவுளே! கொசுவை விரட்ட பிளான் பண்ணி, வீடெல்லாம் எறும்பை வர வச்சுட்டாளே! னு அம்மா கையில இருந்த தலையணையை தூக்கி என் மேல அடிச்சாங்க.
ஏய்! அவ பண்ணின வேலைக்கு என்னை எதுக்குடி அடிக்கிற? னு நான் கேட்க.
எல்லாம் உங்க செல்லம்தான்! நீங்கதான் அவளுக்கு அன்னைக்கு ஜீவகாருண்யம் பத்தி பாடம் எடுத்தீங்க! னு அம்மா என் மேல பழியைப் போட்டாங்க.
நள்ளிரவு ஒன்று மணிக்கு.
நானும் அம்மாவும் கையில லக்ஷ்மணன் ரேகா சுண்ணக்கட்டியையும், துடைப்பத்தையும் தூக்கிக்கிட்டு பெட்ரூம் முழுக்க எறும்பு மருந்து அடிச்சு, பெட்டை க்ளீன் பண்ணிட்டு இருந்தோம்.
ஆனா நம்ம கதையின் கதாநாயகி கயல் என்ன பண்ணா தெரியுமா?
எங்க ரெண்டு பேரோட அவஸ்தையையும் பார்த்துட்டு, கட்டில் மேல உக்காந்து கையைக் தட்டி, அப்பா. எறும்புங்க எல்லாம் லைன்ல அழகா போகுது பார்! நாம அதுக்கும் கொஞ்சம் சர்க்கரை போடலாமா? னு கேட்குறா!
எனக்கு அப்படியே மயக்கமே வந்துடுச்சு.
ஒரு வழியா எறும்பையெல்லாம் விரட்டி, கட்டிலைச் சுத்தம் பண்ணி, நாங்க படுக்கும்போது மணி காலைல மூன்று: பூஜ்யம்!
கயல் பாப்பா ஒண்ணுமே நடக்காத மாதிரி என் மேல காலைப் போட்டுக்கிட்டு ஜாலியா குறட்டை விட்டு தூங்கிட்டா.
ஆனா எனக்குத்தான் கண்ணை மூடவே பயமா இருந்துச்சு. காலைல எழுந்தா இவ அடுத்து என்ன அக்கிரமம் பண்ணப் போறாளோ? னு நினைச்சுக்கிட்டே யோசிச்சு யோசிச்சு ஒரு வழியா கண்ணை மூடினேன்.
காலைல ஆறு: முப்பது மணி.
வெளியில யாரோ கதவை' டப் டப்' னு தட்டுற சத்தம் கேட்டுச்சு.
நான் அரைகுறை தூக்கத்துல போய் கதவைத் திறந்தா. வாசல்ல நிக்கிறது எங்க ஏரியா பால் காரர் முனுசாமி அண்ணன்!
அவரு மூஞ்சியில ஒரே ஆச்சரியமும், லேசா பயமும் தெரியுது.
என்ன முனுசாமி அண்ணே. காலைலயே இப்படி பதறிப்போய் நிக்கிறீங்க? னு கேட்டேன்.
அவரு வெளியில இருந்த அந்த அட்டைப் பெட்டியைக் காட்டி, தம்பி. உங்க வீட்ல வளர்க்குற அந்த நாய் குட்டி' டாபி' இருக்குதே. அது இன்னைக்கு காலைல என் பால் வண்டியில இருந்த ரெண்டு லிட்டர் பால் பாக்கெட்டை கவ்விக்கிட்டு ஓடிடுச்சு தம்பி! அதுமட்டுமில்லாம. னு இழுத்தாரு.
அய்யோ! அதுமட்டுமில்லாம வேற என்ன பண்ணுச்சு? னு நான் பதட்டத்தோட கேட்டேன்.
முனுசாமி அண்ணன் பின்னாடி திரும்பிப் பார்த்தாரு.
அங்க நம்ம கயல் பாப்பா, அந்த டாபி நாய்க்குட்டியோட சேர்ந்து. முனுசாமி அண்ணனோட சைக்கிள் சீட் மேல உக்காந்து, சைக்கிள் பெடலை உருட்டிட்டு இருக்கா!
அப்பா! பார். நான் பால் வண்டி ஓட்டுறேன்! இன்னைக்கு ஏரியா முழுக்க நான்தான் பால் போடப் போறேன்! னு கத்துறா!
எனக்கு அப்படியே நெஞ்சு அடைக்கிற மாதிரி ஆயிடுச்சு.
நாய்க்குட்டி ஒரு பக்கம் பால் பாக்கெட்டைக் கவ்வி குDaily கசிவு பண்ணிட்டு இருக்கு. கயல் இன்னொரு பக்கம் பால் காரரோட சைக்கிளைத் தள்ளிட்டு போறா!
இன்னைக்கு காலைல என்னென்ன கூத்து நடக்கப் போகுதோ? முனுசாமி அண்ணனுக்கு நான் என்ன பதில் சொல்லப் போறேன்?
தொடரும். )
