வலது முத்திரை.
வகை: சைக்காலஜிகல்,க்ரைம் .
முதன்மை கதாபாத்திரங்கள்: DCP தேவ் IPS, இன்ஸ்பெக்டர் மித்ரா
அத்தியாயம் 1: அடைக்கப்பட்ட அறை
மழைக்கால இரவின் குளிர்ந்த காற்று, அந்த பழைய அடையாறு பங்களாவின் ஜன்னல் வழியே உள்ளே ஊடுருவிக் கொண்டிருந்தது.
முதல் தளத்தில் உள்ள ஸ்டடி ரூம் வாசலில் நின்று கொண்டிருந்தார் DCP தேவ் IPS. அவரது கூர்மையான பார்வையும் அமைதியான தோற்றமும், அவரைச் சுற்றியிருந்த பதற்றமான சூழலை முற்றிலுமாக மாற்றியமைத்தது. அவருக்கு அருகில், நோட்டுப் புத்தகமும் பேனாவுமாக ஆயத்தமாக நின்றிருந்தார் இளம் இன்ஸ்பெக்டர் மித்ரா.
அறைக்குள் மரத்தின் வாசனை, பழைய புத்தகங்களின் மணம், கூடவே மரணத்தின் துர்நாற்றம் கலந்திருந்தது.
தொழிலதிபர் ராகவன் வயது 56, தன் கம்பீரமான நாற்காலியிலேயே சரிந்து கிடந்தார். மார்பில் ஆழமாகப் பாய்ந்திருந்த கத்தியால் அவரது சட்டை ரத்தத்தில் நனைந்திருந்தது.
அறையின் பிரதான கதவு மரத்தாலானது. அது உள்ளிருந்து பூட்டப்பட்டிருந்தது. சாவியும் உட்புற பூட்டிலேயே இருந்தது. ஜன்னல்களின் தாழ்ப்பாள்களும் உள்பக்கமாகவே போடப்பட்டிருந்தன.
கதவை உடைத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்த மித்ரா, சுற்றிலும் ஒருமுறை பார்த்துவிட்டுச் சொன்னாள்.
சார், இது அச்சு அசலா ஒரு கிளாசிக் லாக்டு ரூம் மர்டர் மாதிரி இருக்கு. கதவு, ஜன்னல் எல்லாம் உள்ளிருந்து லாக் ஆகியிருக்கு. வெளியிலிருந்து யாரும் உள்ளே வந்திருக்கவோ, வெளியேறியிருக்கவோ சாத்தியமே இல்லை.
தேவ் உடனே பதில் சொல்லவில்லை.
அவரது பார்வை மெதுவாக அறையை வலம் வந்தது. தூசியற்ற மேஜை, சீராக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த புத்தக அலமாரி, தரையில் சிதறிய சில காகிதங்கள், இறுதியாக, ராகவனின் உடலின் மீது நிலைத்தது.
ராகவனின் முகத்தில் மரண பயத்தின் சுவடு இருந்தாலும், அதைவிட விசித்திரமாக ஒரு அமைதி உறைந்திருந்தது.
அவரது வலது கை மேஜை விளிம்பில் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
தேவ் குனிந்து பார்த்தார். ராகவனின் வலது கை பெருவிரலில் நீல நிற மை படர்ந்திருந்தது.
மித்ரா அருகில் வந்து பார்த்துவிட்டு, புளூ இங்க், ஸ்டாம்ப் பேடில் பெருவிரலை வச்சது போல இருக்கு சார், என்றாள்.
தேவ் மேஜையைச் சுற்றித் தேடினார். அங்கே இங்க் பேட் எதுவுமே இல்லை.
இவர் இறக்குறதுக்கு முன்னாடி ஏதோ ஒரு ஆவணத்துல கைரேகை வச்சிருக்காரு, என்றார் தேவ்.
ஆனா அந்த ஆவணம் எங்கே சார்?
தேவ் நிமிர்ந்து, ராகவனின் உறைந்த முகத்தைப் பார்த்தார்.
மித்ரா, சில நேரங்கள்ல மரணத்தின் விளிம்புல ஒரு மனிதன் செய்யுற கடைசி செயல், அவன் உயிரோட இருக்கும்போது சொல்ல முடியாத உண்மைய உரக்கச் சொல்லிட்டுப் போயிடும்.
என்ன சொல்றீங்க சார்?
இந்த வலது பெருவிரல் மை வெறும் கறை இல்ல மித்ரா. இது ராகவன் நமக்கு விட்டுட்டுப் போன ஒரு செய்தி.
அத்தியாயம் 2: சந்தேக வளையம்
விசாரணை வளையம் ராகவனுக்கு நெருக்கமான மூவரைச் சுற்றி அமைந்தது.
சுரேஷ் (தம்பி): தொழிலில் அதிக பங்கு கேட்டு ராகவனுடன் அடிக்கடி தகராறு செய்தவர்.
வாக்குமூலம்: நான் இரவு 8:30 மணிக்கே கிளம்பிட்டேன் சார். சிசிடிவி மூலம் இவருடைய வெளியேற்றம் உறுதி செய்யப்பட்டது.
விக்ரம் (மகன்): சூதாட்டக் கடனில் மூழ்கியவன்.
வாக்குமூலம்: அப்பா கிட்ட பணம் கேட்க வந்தேன், அவர் தரல. கோபத்துல 9 மணிக்கு வீட்டை விட்டு வெளியே போயிட்டேன். சிசிடிவி மூலம் இவனது வெளியேற்றமும் பதிவாகியிருந்தது.
ஆனந்த் (பர்சனல் செக்ரட்டரி): பல வருடங்களாக நிதி மற்றும் சொத்து ஆவணங்களைக் கவனித்து வந்த நம்பகமான ஊழியன்.
வாக்குமூலம்: நான் 9:10 மணிக்கு அய்யாவுக்கு சில கோப்புகளைக் கொடுக்க வந்தேன் சார். ஸ்டடி ரூம் கதவு பூட்டியிருந்தது. கூப்பிட்டும் பதில் இல்லாததால் ஃபைலைக் கொடுக்காமல் அப்படியே திரும்பிட்டேன்.
விசாரணை அறையிலிருந்து வெளியே வந்ததும் மித்ரா சொன்னாள்.
சார், மூணு பேருக்குமே கொலை செய்யக் காரணம் இருக்கு. ஆனா ஆனந்த் ஏதோ மறைக்கிறான் போல தோணுது.
தேவ் யோசனையுடன் நடந்தார். மித்ரா, ஆனந்துக்கு சட்டப்பூர்வ ஆவணங்களைப் பத்தின நடைமுறைகள் நல்லாவே தெரியும், இல்லையா?
ஆமாம் சார். ராகவன் சாரோட எல்லா லீகல் டாக்குமெண்ட்ஸையும் அவன்தான் ஹேண்டில் பண்றான்.
ஆனா சம்பவ இடத்துல ராகவன் உடல்ல ஸ்டாம்ப் இம்ப்ரஷன் வலது கை பெருவிரல்ல இருந்தது.
மித்ரா யோசித்துவிட்டு, அதுல என்ன சார் இருக்கு? அவசரத்துல எந்த விரல் கிடைச்சதோ அதை வச்சிருக்கலாம்ல?
தேவ் லேசாகப் புன்னகைத்தார்.
சட்டப்படி, எந்தவொரு சொத்துப் பத்திரத்திலயும் இடது கை பெருவிரல் ரேகை வச்சா மட்டும்தான் செல்லுபடியாகும். இடது கையில் காயம் இருந்தா மட்டும்தான் வலது கை ரேகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். சட்ட ஆவணங்களைக் கையாளும் ஆனந்துக்கு இது கண்டிப்பா தெரிஞ்சிருக்கும். ஆனா ஒரு மனிதன் தன்னோட இயல்பான நடைமுறையிலிருந்து மாறுபட்டு ஒரு காரியத்தைச் செய்றான்னா, அது ஒன்னு அவசரத்துல செஞ்ச தவறா இருக்கணும், இல்லைன்னா திட்டமிட்டு வைச்ச செய்தியா இருக்கணும்.
யாருக்கான செய்தி சார்?
தேவின் பார்வை ராகவனின் புகைப்படத்தின் மீது நிலைத்தது. அந்தச் செய்தியை யார் புரிஞ்சுக்கணும்னு அவர் நினைச்சாரோ, அவருக்கானது!
அத்தியாயம் 3: மறைக்கப்பட்ட
பாதையும் ரகசியமும்
தேவும் மித்ராவும் மீண்டும் அந்த ஸ்டடி ரூமுக்குச் சென்றனர்.
இந்த முறை தேவ் பொருட்களைப் பார்க்கவில்லை. எது வழக்கத்திற்கு மாறாக நகர்த்தப்பட்டிருக்கிறது என்பதை ஆராய்ந்தார்.
மேஜையின் ரகசிய டிராயரை முழுமையாக இழுத்துப் பார்த்தபோது, அதன் அடியில் கொலையாளிக்குத் தெரியாமல் ராகவனால் அவசரமாக உள்ளே தள்ளிவிடப்பட்ட சிறிய புளூ இங்க் பேட் கிடைத்தது. அதனருகே கிழிக்கப்பட்ட ஒரு காகிதத் துண்டும் இருந்தது.
மித்ரா அதை சாட்சியப் பையில் எடுத்தபடி, சார், இது ஏதோ ஒரு சொத்துப் பத்திரத்தோட ஓரம் மாதிரி இருக்கு, என்றாள்.
மூல ஆவணம் இங்க இல்ல. கொலையாளி அதை எடுத்துட்டுப் போயிருக்கான்.
தேவ் அறையின் மூலையில் இருந்த பெரிய மரப் புத்தக அலமாரியின் அருகே சென்றார். தரையில் படிந்திருந்த மெல்லிய தூசியில் அலமாரி நகர்த்தப்பட்டதற்கான கோடுகள் தெரிந்தன.
இருவரும் சேர்ந்து அந்த கனமான அலமாரியை பக்கவாட்டில் நகர்த்தினர்.
அங்கே சுவரில் ஒரு பழைய மரக்கதவு தென்பட்டது. அதைத் திறந்தபோது, பங்களாவின் பின்புறம் செல்லும் குறுகிய சர்வீஸ் பாசேஜ் ஒன்று இருந்தது.
மித்ரா வியப்புடன், அப்போ கொலையாளி கதவை உடைச்சுக்கிட்டு வரல, இந்த ரகசியப் பாதை வழியாத்தான் உள்ளே வந்திருக்கான்!
ஆமாம். ராகவன் வேலையில் மூழ்கியிருக்கும் போது வழக்கம்போல பிரதான கதவை உள்ளிருந்து பூட்டியிருக்கிறார். கொலையாளி இந்த ரகசிய பாதை வழியா உள்ளே வந்து, காரியத்தை முடிச்சிட்டு அதே வழியா வெளியேறியிருக்கான். அதனாலதான் மெயின் டோர் உள்ளிருந்து பூட்டியே இருந்தது, என்றார் தேவ்.
தேவ் உடனே அந்த பங்களாவின் பழைய ரெனவேஷன் ரெக்கார்ட்ஸை வரவழைத்தார். சில வருடங்களுக்கு முன்பு நடந்த புதுப்பித்தல் பணிகளை முன்னின்று ஒருங்கிணைத்தவர் ஆனந்த்.
மித்ராவின் கண்கள் விரிந்தன. ஆனந்துக்கு இந்த பாதை கண்டிப்பா தெரிஞ்சிருக்கும்!
தெரிஞ்சிருக்கும், அமைதியாகச் சொன்னார் தேவ். ஆனா அது மட்டுமே அவனை கொலையாளி ஆக்கிடாது. காணாமல் போன அந்த ஆவணம் எங்கே? அதைவிட முக்கியம், ராகவன் ஏன் அந்த ஆவணத்தில் வலது கை ரேகையை வச்சுக் கொடுத்தார்? அதுக்கு பதில் வேணும்.
அத்தியாயம் 4: வலது முத்திரை
மறுநாள் தடயவியல் அறிக்கை வந்தது.
டிராயரில் கிடைத்த இங்க் பேடில் இருந்த மையும், ராகவனின் வலது பெருவிரலில் இருந்த மையும் ஒன்றேதான் என உறுதியானது. கிழிந்த காகிதத் துண்டு, ராகவனின் சொத்துக்களை கைமாற்றும் ஒரு டிராஃப்ட் டாக்குமெண்ட் என்பதும் தெரியவந்தது.
தேவ், ஆனந்தை மீண்டும் விசாரணை அறைக்கு அழைத்தார்.
ஆனந்த் பயத்துடன் வந்து அமர்ந்தான்.
தேவ் அவனையே சில நொடிகள் கூர்மையாகப் பார்த்தார். ஆனந்த், ராகவன் அய்யாவோட சொத்துக்களை உன் பெயருக்கு மாத்துற மாதிரி ஒரு போலியான ஆவணத்தை தயாரிச்சிருக்காய், சரியா?
ஆனந்த் பதறிப்போனான். எனக்கு எதுவும் தெரியாது சார்! நான் அப்படியெல்லாம்...
தேவ் புகைப்படங்களை வரிசையாக வைத்தார். டிராஃப்ட் ஆவணம் உருவான கணினி ஆதாரம், ரகசிய சர்வீஸ் பாசேஜ் புகைப்படங்கள்.
ஆனந்த் நாக்கு வறண்டுபோய், இதை வச்சு நான் தான் கொலை செய்தேன்னு நிரூபிக்க முடியாது சார், என்றான்.
தேவ் மெல்ல புன்னகைத்தார். சரிதான். ஆனா நேத்து நீ சொன்ன ஒரு விஷயம் தான் எனக்கு பெரிய சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தியது, ஆனந்த்.
என்... என்ன சார்?
நீ நேத்து விசாரணைப்போ என்ன சொன்னாய் தெரியுமா? அவர் ரைட் தம்ப் வச்ச எந்த ஆவணமும் என்கிட்ட இல்லைன்னு சொன்னாய்.
ஆனந்தின் முகம் கண நொடியில் வெளிறிப்போனது. நெற்றியில் வியர்வை அரும்பியது.
தேவின் குரல் மிக அமைதியாக, ஆனால் அழுத்தமாக ஒலித்தது.
ஆனந்த், ராகவன் அய்யா எந்த விரல்ல ரேகை வச்சாருன்னு நான் உன்கிட்ட கேட்கவே இல்லையே!
ஆனந்த் திக்கினான். சார், அது வந்து...
ராகவனின் வலது பெருவிரல்ல மை இருந்தது சம்பவ இடத்தை ஆய்வு செய்த போலீஸாருக்கு மட்டுமே தெரிந்த விஷயம். நாங்களும் அதை வெளியில சொல்லல. அப்படியிருக்க, ராகவன் ரைட் தம்ப் தான் வச்சாருன்ற விஷயம் உனக்கு எப்படி தெரியும்?
தேவ் அவனைக் கூர்மையாகப் பார்த்தார்.
நீ 9:10 மணிக்கு வந்ததாகவும், கதவு பூட்டியிருந்ததால் திரும்பி போயிட்டதாகவும் பொய் சொன்னாய். ஆனா நீ ரகசிய பாதை வழியா உள்ளே போய், கத்தியைக் காட்டி ராகவனை மிரட்டி சொத்து ஆவணத்துல கைரேகை வாங்கினாய்!
அறையில் மயான அமைதி நிலவியது. தேவ் தொடர்ந்தார்.
ஆனா நீ அவசரத்துல செஞ்ச ஒரு தவறு, சட்டப்படி சொத்துப் பத்திரங்கள்ல இடது கை பெருவிரல் ரேகைதான் செல்லுபடியாகும்ங்கிற அடிப்படை விஷயத்தை மறந்து, அவர் பதற்றத்துல வலது கை ரேகையை வச்சதை கவனிக்காம விட்டுட்ட!
ஆனந்த் முழுமையாக உடைந்துபோய் கத்தினான்.
ஆமா சார்! நான் தான் செஞ்சேன்! அவரை மிரட்டி கைரேகை வாங்கிட்டுப் பத்திரத்தைப் பிடுங்கிட்டு கிளம்பப் பார்த்தேன். ஆனா நான் வெளியே நகரப்போகும்போது, அவர் தன் வலது பெருவிரலைக் காட்டி லேசான சிரிப்போட, ஆனந்த், அவசரத்துல நான் எந்த கை விரலை வச்சேன்னு பார்க்காம போறியேடா, சட்டப்படி சொத்துப் பத்திரத்துல இடது கை ரேகைதானே செல்லுபடி ஆகும், இது கோர்ட்ல நிக்காதுன்னு சொன்னாரு!
ஆனந்த் கதறி அழுதான்.
அவர் என்னை ஏமாத்திட்டாருன்னு தெரிஞ்சதும் எனக்கு பயமும் ஆத்திரமும் தலைக்கேறிடுச்சு சார்! ஆவணமும் செல்லாமப் போயிடும், போலீஸாண்டையும் காட்டிக் கொடுத்துடுவாருன்னு பயந்து மேஜை மேல இருந்த கத்தியை எடுத்து குத்திட்டு, அந்த ஆவணத்தையும் எடுத்துட்டு ஓடிட்டேன்!
தேவ் மெதுவாக எழுந்தார். ஆத்திரத்துல நீ ஒரு உயிரைக் கொன்னுட்ட ஆனந்த். ஆனா மரண பயத்திலும் அமைதியா யோசிச்சு ராகவன் உனக்கு வச்ச அந்தப் பொறியில் நீயே வந்து விழுந்துட்ட.
காவலர்கள் உள்ளே வந்து ஆனந்தின் கைகளில் விலங்கை மாட்டினார்கள்.
அத்தியாயம் 5: முடிவுரை
பின்னிரவு நேரம்.
காவல் நிலைய பால்கனியில் நிசப்தமான சூழலில் தேவ் சூடான காபியைப் பருகிக் கொண்டிருந்தார். மித்ரா கோப்புகளை ஒழுங்குபடுத்தி வைத்துவிட்டு அவரிடம் வந்தாள்.
சார், ஒரு விஷயம்.
கேளு மித்ரா.
சட்டப்படி இடது கை ரேகைதான் செல்லும்ங்கிற விஷயம் ஆனந்துக்குத் தெரியும். ஆனா அந்த ஆபத்தான சூழல்ல ராகவன் அமைதியா செஞ்ச அந்த ஒரு மாற்றத்தை அவனால ஏன் உடனே கவனிக்க முடியல?
தேவ் காபிக் கோப்பையை மேஜை மீது வைத்தார்.
குற்றவாளியோட கவனம் முழுக்க அவனோட சுயநலத்துலயும் அவசரத்துலயும் மட்டுமே இருக்கும் மித்ரா. ஆனா, மரண பயத்திலும் சமயோசிதமா யோசிச்ச ராகவன், தான் தப்பிக்க முடியாதுன்னு தெரிஞ்சும் கொலையாளியைச் சட்டத்தின் முன் நிறுத்த ஒரே ஒரு முத்திரையை மட்டும் மாற்றி வைச்சார்.
தேவ் மெல்ல புன்னகைத்துத் தொடர்ந்தார்.
அந்த ஒரு மாற்றம் தான் ஆனந்தை நிலைகுலைய வச்சது. அவனையே அறியாம ரைட் தம்ப்ன்ற வார்த்தையை போலீஸ் முன்னாடி உளற வச்சு, அவனைக் காட்டிக்கொடுத்தது.
தேவ் தூரத்தில் தெரியும் இரவுக் காட்சியைப் பார்த்தபடி சொன்னார்.
அது வெறும் சட்டப்பூர்வமான ரேகை இல்லை மித்ரா, ஒரு மனிதன் தன் அறிவாற்றலால் கொலையாளிக்குச் சூட்டிய வலது முத்திரை!
(முற்றும்)
