பகுதி 1:
இந்தியப் பெருங்கடலில் தாய்நாட்டின் சுவடுகள்.
மொரீஷியஸ் என்றதும் பலரின் நினைவுக்கு வருவது நீலக்கடலும், கண்ணைக் கவரும் கடற்கரைகளும்தான். ஆனால், என் பயணம் வெறும் சுற்றுலாவுக்கானது அல்ல. இந்தியப் பெருங்கடலின் இந்தச் சிறிய தீவிற்கும் நம் தாய்நாட்டிற்கும் இடையே இருக்கும் வரலாற்றுப் பிணைப்பையும், பண்பாட்டு வேர்களையும் தேடிய பயணம் அது.
தெருவெங்கும் ஹனுமான் கொடிகளும், கிருஷ்ண ஜெயந்தி கோலாகலமும்
தீவில் இறங்கி காரில் பயணிக்கும் போதே என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது அங்கிருந்த ஆன்மீக அடையாளங்கள்தான். வீடுகளின் வாசலில் பறக்கும் வண்ணமயமான இந்து சமயக் கொடிகள், கார்களின் டேஷ்போர்டில் வீற்றிருக்கும் 'பஜ்ரங் பாலி' ஹனுமானின் படங்கள் என எங்கு நோக்கினும் நம் ஊர் பிம்பங்கள்!
நான் சென்றிருந்த நேரத்தில் கிருஷ்ண ஜெயந்தி கொண்டாட்டங்கள் தொடங்கவிருந்தன. இந்தியர்கள் வாழும் ஒரு தெரு முழுவதையும் விழாவுக்காக வரிசையாக அலங்கரித்து, கொடிகள் கட்டி வைத்திருந்த அழகைப் பார்த்தபோது, தாய்நாட்டை விட்டு இத்தனை மைல்கள் தள்ளி இருக்கிறோம் என்ற எண்ணமே போய்விட்டது.
எளிமையான தோற்றம், மாறாத பண்பாடு
அன்றாட வாழ்க்கையில் பெண்கள் யாரும் பெரிய புடவைகளை அணிவதில்லை. வசதியான சுடிதார், நீண்ட பாவாடை மற்றும் டாப்ஸ் அணிந்தே செல்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களின் தோற்றத்தில் நம் பாரம்பரியம் மிக அழகாக மிளிர்கிறது. நெற்றியில் எடுப்பான பொட்டு, சிலரின் நெற்றியில் மெல்லிய விபூதி. ஊரின் பெயர்களும், மக்களின் பெயர்களும் கூட நீரஜ், விக்ரம், ரவி என்று நம் வீட்டுப் பெயர்களாகவே இருக்கின்றன. தமிழ்நாடு, ஆந்திரா, பீகார், உத்தரப் பிரதேசம், மற்றும் மேற்கு வங்கத்தில் இருந்து வந்தவர்களின் வாரிசுகள், இன்றும் தங்கள் வேர்களை எவ்வளவு பெருமையோடு பிடித்து வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்க்க வியப்பாக இருந்தது.
அன்பான மனிதர்களும், பிச்சைக்காரர்கள் இல்லாத சமூகமும்
உள்ளூர் டிரைவர்களிடம் பேசிய விஷயங்கள் அந்த நாட்டின் சமூக அமைப்பைப் பற்றிய புதிய பார்வையைத் தந்தன. மொரீஷியஸில் அனைவருக்கும் இலவசக் கல்வி மற்றும் அரசு வழங்கிய வீடுகள் என வலுவான சமூகப் பாதுகாப்பு திட்டங்கள் உள்ளன. எங்கள் நாட்டில் வறுமையால் பிச்சை எடுப்பவர்களோ, வீடற்றவர்களோ இல்லை என்று ஒரு டிரைவர் பெருமையுடன் சொன்னார். யாராவது பணம் கேட்டால் கூட, அது வறுமையால் அல்ல, ஒரு சொந்த வியாபாரமாகச் செய்கிறார்கள் என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார்!
கிராமப்புறங்களில் சில சிறிய சிரமங்கள் இருப்பதாக இன்னொரு டிரைவர் குறிப்பிட்டாலும், ஒட்டுமொத்தமாக அங்கே பாதுகாப்பு, அமைதி மற்றும் மனிதநேயமே நிறைந்துள்ளது.
கலாச்சார வெளிப்பாடுகளும் அன்றாட வாழ்க்கையும்:
மொரீஷியஸில் நான் கவனித்த இன்னொரு அழகான விஷயம், அவர்களின் உணவுப் பழக்கவழக்கங்களிலும், பேச்சு வழக்கிலும் கலந்திருக்கும் தாய்நாட்டின் சுவடுகள். போஜ்புரி மற்றும் தமிழ் சொற்கள் அவர்களின் கிரியோல் (Creole) மொழியோடு இயல்பாகக் கலந்து பேசப்படுவதைக் கேட்க முடிகிறது. வீடுகளில் பாரம்பரியமான வழிபாட்டு முறைகளைத் தவறாமல் பின்பற்றுவதோடு, தங்கள் குழந்தைகளுக்குத் தாய்நாடு பற்றிய கதைகளையும் பெருமையோடு சொல்லி வளர்க்கிறார்கள்.
அங்கே இருக்கும் கடைகளிலும், உணவகங்களிலும் நம் ஊர் ஆட்களைப் பார்த்தால் முகம் நிறைய சிரிப்போடு "நமஸ்தே" என்றும், "வணக்கம்" என்றும் வரவேற்கும் அந்த விருந்தோம்பல் மனதுக்கு மிகவும் நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது. இந்திய உணவுகளுக்கு அங்கே இருக்கும் வரவேற்பும், உள்ளூர் சந்தைகளில் கிடைக்கும் வாசனைப் பொருட்களின் நறுமணமும் நம்மை எப்போதும் தாய்நாட்டின் நினைவிலேயே வைத்திருக்கின்றன.
பகுதி 2:
வரலாற்று சுவடுகள், புனித கங்கா தாலாவ் மற்றும் மறக்க முடியாத உணவுகள்.
கரும்புத் தோட்ட உழைப்பும் வரலாற்றுச் சுவடுகளும்
மொரீஷியஸின் உண்மையான வரலாற்றைத் தெரிந்துகொள்ள போர்ட் லூயிஸில் உள்ள ஆப்ரவாசி காட் என்ற வரலாற்று நினைவிடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். 1834 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் இருந்து முதன்முதலில் ஒப்பந்தத் தொழிலாளர்களாக அழைத்து வரப்பட்ட நம் முன்னோர்கள் காலடி வைத்த இடம் இது.
தமிழ்நாடு, ஆந்திரா, பீகார், உ.பி, மற்றும் வங்காளத்தில் இருந்து வந்த அந்த எளிய மனிதர்கள், அடர்ந்த காடுகளை அழித்து, பாறைகளை உடைத்து, தங்களின் வேர்வையாலும் உழைப்பாலும் இந்தத் தீவைச் செழிப்பான நாடாக மாற்றினார்கள். வெறும் தொழிலாளர்களாக வந்தவர்களின் வாரிசுகள், இன்று தங்களின் அயராத உழைப்பாலும் கல்வியாலும் நாட்டின் பிரதமர்களாகவும், தலைவர்களாகவும் உயர்ந்து நிற்பது நம்மை மெய்சிலிர்க்க வைக்கும் வரலாறு.
மலை உச்சியில் அமைந்த புனித ஏரி
தீவின் ஆன்மீக மையமாகத் திகழ்வது கங்கா தாலாவ் என்னும் புனித ஏரி. சுற்றிலும் மலைகள் சூழ அமைந்த இந்த ஏரியின் கரையில், பிரம்மாண்டமான சிவன் மற்றும் துர்க்கை சிலைகள் கம்பீரமாக வீற்றிருக்கின்றன. மகா சிவராத்திரியின் போது தீவு முழுவதிலும் இருந்து பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் பாதயாத்திரையாக வந்து இந்த ஏரியில் புனித நீர் ஊற்றி வழிபடுகிறார்கள். இங்கு அமர்ந்து கோவில் மணிகளின் ஓசையைக் கேட்பதே மனதிற்கு அளவற்ற அமைதியைத் தருகிறது.
சுற்றுலா அனுபவமும் அருமையான உணவுகளும்வரலாற்று ஆவணங்களும் உழைப்பின் மேன்மையும்:
ஆப்ரவாசி காட் பகுதியில் உள்ள அருங்காட்சியகத்தைப் பார்வையிட்ட போது, அங்குள்ள பழைய புகைப்படங்களும், நம் முன்னோர்கள் பயன்படுத்திய எளிய பொருட்களும் அவர்களின் கடின உழைப்பை நமக்குக் கண்ணீரோடு நினைவூட்டுகின்றன. எந்தவித நவீன வசதிகளும் இல்லாத அந்த காலத்தில், தங்களின் பண்பாட்டையும் நம்பிக்கையையும் மட்டுமே துணையாகக் கொண்டு ஒரு புதிய தேசத்தையே உருவாக்கினார்கள் என்பது சாதாரண விஷயமல்ல.
அதேபோல், போர்ட் லூயிஸ் மத்திய சந்தைக்குச் சென்றபோது, அங்கே வரிசையாக அமைந்திருந்த பாரம்பரியக் கடைகளில் உள்ளூர் கைவினைப் பொருட்களையும், இயற்கை மூலிகைகளையும் விற்கும் மனிதர்களின் அன்பான பேச்சைக் கேட்க முடிந்தது. சுற்றுலா பயணிகளை வெறும் வாடிக்கையாளர்களாகப் பார்க்காமல், தங்கள் நாட்டின் விருந்தினர்களாக மதித்து நடத்தும் அவர்களின் பண்பாடு மொரீஷியஸின் உண்மையான பலம்.
பழைய காலப் பண்ணை வீடான லேபினஸ் கேஸ்டல் சென்று பார்த்தேன். வரலாற்று ரீதியாகப் பார்க்க நன்றாக இருந்தாலும், அதன் 750 ரூபாய் நுழைவுக் கட்டணம் கொஞ்சம் அதிகம் என்றே தோன்றியது. ஏனெனில் மொரீஷியஸின் அசல் அழகு இதுபோன்ற கட்டண இடங்களை விட, தெருவோர மனிதர்களின் சிரிப்பிலும் உள்ளூர் சந்தைகளிலும்தான் இருக்கிறது.
உணவைப் பொறுத்தவரை, அங்கே நான் சாப்பிட்ட சுட்ட கத்திரிக்காய் சட்னி உண்மையிலேயே அற்புதம்! 100% சுத்த சைவமாக, உள்ளூர் மசாலா மணத்தோடு, ஒரு தட்டில் சாப்பிட்ட கணமே நம் ஊர் சமையலை நினைவூட்டியது. அதுபோக உள்ளூர் கைவினைச் சாக்லேட்டுகளும் மிக அருமையான சுவையில் இருந்தன. சந்தையில் வாங்கிய வண்ணமயமான ஜெல்லிகள் எல்லாமே பார்க்க வெவ்வேறு பிளேவர் போல இருந்தாலும், சாப்பிட்டுப் பார்த்தால் ஒரே சுவையில் இருந்தது ஒரு ஜாலியான அனுபவம்.
மொரீஷியஸ் என்பது வெறும் சுற்றுலாத் தீவு மட்டுமல்ல. தாய்நாட்டை விட்டுத் தள்ளி இருந்தாலும் தங்களின் அடையாளத்தையும் உழைப்பையும் தொலைக்காத நம் மக்களின் உன்னதமான வாழ்விடம்!
# Mauritius
